Hoe wordt er in Emmen gedoopt?

Verslag van de gevoerde gesprekken in de plaatselijke Raad van Kerken en Geloofsgemeenschappen in Emmen in het seizoen 2011/2012. -Indeling -voorwoord -Dopen in de Baptisten Gemeente -Dopen in de Nieuw Apostolische Kerk -Dopen in de Hutgemeente ( doopsgezind /remonstrants) -Dopen bij het Leger des Heils ?????? -Dopen in de Rooms Katholieke Kerk -Dopen in de Protestantse Kerk Nederland ( PKN) Meer informatie is te vinden op de website www.raadvankerkenemmen.nl Informatie: Secretariaat J. Baptist-Houtweg 3- 7823 PM Emmen tel.0591-627127 Mail: baptist@hetnet.nl De brochure over dopen is ook als PDF bestand te downloaden vanaf de website www.raadvankerkenemmen.nl Dopen binnen de verschillende geloofsgemeenschappen Het seizoen 2011-2012 heeft de Raad van Kerken als rode draad de doop binnen de verschillende gemeenschappen genomen als onderwerp om met elkaar in discussie te gaan. Het voorgaande seizoen hebben we ons verdiept in het Avondmaal en van daaruit besloten om jaarlijks een nieuw thema te nemen om ons in elkaar te verdiepen en van elkaar te kunnen leren met respect naar elkaar. De doop wordt binnen de verschillende geloofsgemeenschappen verschillend beleeft. De een kiest voor de kinderdoop, de ander voor volwassendoop, ieder met hun eigen wijze van invulling. Gezien we allemaal als basis ons met elkaar verbonden voelen door ons geloof in Jezus, vinden we het ook belangrijk om van elkaar te horen wat de achterliggende gedachte is van de keus van dopen binnen de verschillende kerken. Het is leerzaam en verrijkend om te horen uit welke geschiedenis bepaalde keuzes zijn gemaakt en we er allemaal onze eigen reden voor hebben om de doop op onze eigen manier te vieren en beleven. Om de gedachte en historie niet alleen voor de afgevaardigden van de verschillende geloofsgemeenschappen te houden hebben we besloten dit in een publicatie te gaan uitgeven en ter beschikking te stellen voor de aangesloten geloofsgemeenschappen en eventuele andere belangstellenden. De Raad van Kerken vertrouwt erop hiermee een bijdrage aan de verdieping van uw geloof te bieden en vertrouwt erop dat u met respect voor ieders keuze dit mag lezen. Daarnaast vragen we u bij wens om meer informatie bij de betreffende geloofsgemeenschap of de Raad van Kerken te informeren of men u meer informatie kan verstrekken. Henk Schiere, voorzitter Raad van Kerken in Emmen. DE DOOP IN DE BAPTISTEN GEMEENTE Inleiding -introductiecursus najaar: geschiedenis, gemeente en gaven. wat ontbrak: de doop -mooiste doop zelf: Zimbabwe Natuurlijk: Zo zou het moeten zijn... -Nederland: Soorten doop Volwassendoop, kinderdoop, geen doop, eigen keuze Heftige debatten -Opzet: Toelichten wat baptisten over de doop denken en waarom Respect voor andere tradities. Vanavond: Waar staan baptisten voor. 1 Wat houdt de doop in? 2 Wat is het verschil met de kinderdoop? 3 Waarom zijn doop en lidmaatschap gekoppeld? 4 Hoe gaat het praktisch in z’n werk? Betekenis van de doop -achtergrond reiniging (tempel, vgl Mikvah, A’dam) proselietendoop (toetreden, Jodengenoten) Johannesdoop (vernieuwing relatie met God) -doop in naam Jezus Naam van Jezus = weg van Jezus Sterven, begraven, opstaan (vgl Rom. 6: 3-5) Neemt U mijn leven in handen (vgl helicopter op afstand) Sommige mensen omwenteling (Paulus bekering) Andere mensen veel geleidelijker (Timoteus) -achter Jezus aan Doop = navolging Welkom in de strijd Dopersen: De doop van het leven -wanneer dopen? Hand. 8: 36/37: Indien gij van harte gelooft... Heer ik wil met U onderweg Getuigenis naar God, jezelf, mensen -belemmeringen Wachten op een geestelijke ervaring (Hoe lang...?) Ik ben niet goed genoeg (Juist dan...) Ik durf niet (Wanneer wel?) Wat zullen anderen zeggen?2 Verschil volwassendoop – kinderdoop, hoe mee omgaan? -inleiding Harde woorden, dit is goed en dit niet: kwetsend Gladgestreken: kinderdoop + belijdenis = volwassendoop Naast elkaar zetten en zien waar overeenkomsten + verschillen liggen -genade Geen verschil volwassendoop en kinderdoop God geeft ons genade in Jezus Christus Heil komt niet uit mensen, maar van God -kinderen God houdt van alle kinderen. Alle kinderen horen er bij. Geen kinderbekering / toetreding kerk of eeuwigheid Praktisch baptisten: opdragen -bekering Volwassendoop: Eerst geloof en dan doop (geen doop zonder bekering) God strekt zijn hand uit, maar mensen moeten die hand vastgrijpen Kinderdopers: Eerst doop en dan geloof (bekering volgt?) Veronderstelde wedergeboorte (Kuyper/van Bruggen) -verbond Volwassendoop: Nieuwe verbond van Jezus bloed (avondmaal) vgl Jer. 31, besnijdenis van het hart. (ook besnedenen gedoopt!) Kinderdoop: Doop in lijn besnijdenis, oude verbond. Besnijdenis van het vlees Israël: Gen. 17, verbond met Abr. -teksten Zendingsbevel (discipelen) Huisteksten (opdracht) -overdopen? Leven in een tijd waarin kerkmuren lager worden. Steeds meer verkeer over en weer. Vraag naar doop... Overdopen? Overdopen botst. Het is doen wat Jezus ons heeft gezegd... Daar zit spanningsveld. Ouders oprecht kinderen laten dopen. Dankbaarheid naar ouders + Doop bevestigen door zelf te beslissen) Evert van der Poll: Bevestigingsdoop (niet ontkennen, maar bevestigen) Mensen soms oprecht belijdenis gedaan: Niet ontkennen! niet bewust belijdenis: vernieuwing geloofsleven wel bewust: Getuigenis in een nieuwe situatie3 Doop en gemeente Inleiding Door de doop lid van de gemeente Gemeentebesef: Ik verbind mij met God en met elkaar Doop is geen individueel feestje. Doop is een feest voor heel de gemeente Doop is zelfs een feestje in de hemel! Bijbel: 1 Kor. 12:13 Wij zijn allen gedoopt in één Geest en daardoor één lichaam geworden Lichaam: 1 Kor. 12 met vele leden maar verbonden Jezus is het hoofd en iedereen krijgt een plek. Het koninkrijk van God kent geen freelancers Zorg Zorg voor elkaar Zorg voor mensen buiten de kerk Gaven ontwikkelen Gaven gebruiken ten bate van het Lichaam van Christus Praktisch Aanvraag Gesprek predikant Gesprek raadsleden Voorstellen gemeente Doopvragen Geloof Navolging Gemeente Getuigenis Afhankelijk wat iemand kan/wil Geen belemmering Doop Witte kleren Onderdompeling Altijd weer boven Gebed + Handoplegging Vervulling H.G. Slot De doop is het geheimenis van Christus liefde. Kostbaar iets. Het gaat niet om mensen en wat wij in handen hebben, het gaat om de Heer en of Hij ons in handen heeft! Dan bidden we: Heer wat wilt U aan mij geven? We leggen ons leven in Zijn handen. En we bidden we dat Hij ons Zijn weg zal wijzen. De doop in de nieuw Apostolische Kerk. De N.A.K. kent drie sacramenten: 1. de Heilige Waterdoop. 2. De Heilige Geestesdoop ( = De Heilige Verzegeling). 3. Het Heilig Avondmaal. De eerste twee vormen samen de wedergeboorte uit water en geest. Met de Heilige Waterdoop vindt de afwissing van de erfzonden plaats. Ook is dit de eerset stap op het Verbond van ene goed geweten met God. Dit is de eerste stap om Christen te worden. De H.Waterdoop mag in de N.A.K. worden toegediend door een Priester of hoger ambt. De Heilige Verzegeling mag door het Apostelambt worden gegeven. De Nooddoop De nooddoop mag worden toegediend door de vader of moeder aan een pasgeboren kind dat geen levenskans heeft en binnen zeer korte tijd zal sterven Wie kunnen de H. Waterdoop en de H.Geestesdoop ontvangen? Zoals in de meeste Chr. Kerken ontvangen kinderen en volwassenen de H. Waterdoop. Kinderen die de Doop ontvangen, krijgen dit geloof van hun ouders. Als de kinderen volwassen zijn doen ze confirmatie( =belijdenis) om de doop over te nemen. Afwijkend is de doop aan de ontslapenen. In 1 Kor.15:29 wordt vermeld dat in de eerste Christengemeente(n) men zich liet dopen voor de doden omdat men graag wilde dat overleden dierbaren ook mogen deelnemen aan de opstanding der doden. Wij denken in dit verband aan de velen die de Genade van Christus niet gekend hebben. Dit zijn de zielen die niet Christelijk zijn opgevoed, maar ook die mensen die b.v. voor het Christendom hebben geleefd. Ook denken we aan de abortus baby`s en nog veel groepen en individuen meer. De N.A.K. kent drie ontslapenendiensten per jaar. Deze vinden plaats op de eerste zondag in maart, juli en november. De Wedergeboorte aan de ontslapenen vindt plaats in een dienst waar de Apostel aanwezig is . Omdat zielen uit de eeuwigheid niet lijfelijk aanwezig zijn, worden twee personen gedoopt en verzegeld. Een aantal Bijbelteksten betreffende deze materie vinden we in Rom:14:9,Openb.1:18,Matth.17:5,Ef.4:8-10,1Petr.4:6,1Kor.15:29,2Tim.16-18 Makk.12:39-46,Luk.14:12 Op.6:9-11 Als de Heilige Waterdoop in andere Chr. Kerken heeft plaatsgevonden wordt zij geaccepteerd door de N.A.K. Uitzonderingen zijn de Jehova getuigen en de Mormonen Dopen bij de Remonstranten en bij de Doopsgezinden. De Remonstranten kennen de kinder - en de volwassenendoop.Het wordt gezien als een bevestiging van Gods scheppende en herscheppende kracht. De doop is het teken dat je wordt opgenomen in de kerk van Christus. Kerken erkennen elkaars doop, dus is er geen sprake van overdopen wanneer men later toetreedt tot een ander kerkgenootschap. Ook niet wanneer je als kind bent gedoopt. Hierbij ligt het accent op dankbaarheid en verantwoordelijkheid van de ouders, in de hoop dat het kind later het bij die doop beleden geloof zelf zal kunnen beamen. Een volwassene wordt niet automatisch lid van de Broederschap door de doop.De Remonstrantse Broederschap kent in het geheel geen doopleden. Het is een algemeen christelijk teken en is geen rite van toegang tot één bepaalde kerk. Lid wordt je door belijdenis te doen en de beginselverklaring te ondertekenen. Het is gebruikelijk dat een toekomstig lid zelf zijn geloofsbelijdenis schrijft. Daarin verwoordt men heel persoonlijk wat het geloof voor haar of hem betekent. In een gesprek met de kerkenraad kan men deze belijdenis meestal toelichten aan de hand van informatieve vragen. In 1619 werden de Remonstranten door de Dordse Synode uit de toenmalige Gereformeerde kerk gezet, opgrond van verschil in geloofsopvattingen ten aanzien van de Predestinatieleer en ten aanzien van het gezag van de Nederlandse Geloofsbelijdenis. In 1621namen zij een belijdenis aan, die geschreven was door Episcopius. In het voorwoord, dat onlosmakelijk met deze belijdenis verbonden is, wordt uitdrukkelijk vermeld, dat elke belijdenis mensenwerk is en te allen tijde vervangen kan worden door een andere, wanneer die een beter inzicht geeft. In 1940 en in 2006 nam de Remonstrantse Broederschap nieuwe belijdenissen aan, waarbij ook ditzelfde voorbehoud werd gemaakt. Geen van deze belijdenissen is bindend. Juist op grond van de ervaringen in de Dordse Synode is de Remonstrantse Broederschap van mening, dat geloofsopvattingen kunnen en mogen verschillen (pleidooi voor verdraagzaamheid). Dopen bij de Doopsgezinden De Doopsgezinden kennen alleen de volwassenendoop. Ook hier schrijft men zijn eigen geloofsbelijdenis. Hier wordt men pas gedoopt wanneer men zijn geloofsbelijdenis heeft uitgesproken voor de gemeenschap. De belijdenis- en daarmee dus per definitie de mondigheid- is voor Doopsgezinden de voorwaarde om gedoopt te kunnen worden. Door de doop verbindt men zich aan God en wordt er zo gekozen voor een gemeenschappelijke weg met/in de gemeente. Het water is een belangrijk symbool in het doopritueel. Het is de bron van alle leven en betekent hier expliciet dat er een nieuw begin gemaakt wordt. Spreken wat bondig is, Dopen wat mondig is . Vrij in het christelijk geloven, Daden gaan woorden te boven. Waarom het Leger niet doet aan dopen en avondmaal? Het Kerkgenootschap van het Leger des Heils heeft er bewust voor gekozen geen gebruik te maken van de sacramenten, zoals doop en avondmaal om te voorkomen dat mensen dit als een voorwaarde zouden zien om bij God te mogen komen. Met name in de tijd dat het Leger des Heils ontstond wilde men er in (andere) kerken nog wel eens zo over denken. ln die tijd beschouwde een korps van het Leger des Heils zichzelf ook niet als een kerk, maar meer als een laagdrempelige evangelisatiepost en 'beweging'. Daarnaast werd er - vooral in het verleden - in andere kerken (te) veel nadruk gelegd op de sacramenten. Volgens het Leger kan dit ten koste gaan van waar het om gaat, namelijk het Evangelie, geloof in Jezus Christus en groei daarin. Het Leger des Heils erkent de sacramenten overigens wel. Het staat elke lid vrij om in een andere gemeente het avondmaal te vieren of de volwassen doop, als daad van persoonlijke gehoorzaamheid, te ondergaan . Het leger kent binnen haar eredienst wel de opdrachtdienst van jonge kinderen. Pas geboren en jonge kinderen worden temidden van de gemeente voorgesteld aan de Heer en gemeente. Zijn zegen wordt gevraagd voor het kindje en de opvoeders. De gemeente wordt gevraagd zorg te dragen voor het gezin in voorbede en ondersteuning. Wetenswaardigheden over het doopsel, gefocust op hoe het hier in Emmen gestalte krijgt binnen onze RK. parochies. Het doopsel is het fundamentele sacrament van christelijke initiatie en maakt een kind tot lid van de Kerk, de gemeenschap van gedoopten; de kinderdoop vindt plaats op grond van het geloof van de ouders. Kinderdoop? Er is in verschillende kerken nagedacht over de vraag of de kinderdoop eigenlijk wel een goede praktijk is. Is het niet veel beter te wachten tot het kind mondig genoeg is om zelf te beslissen of het gedoopt wil worden? In de katholieke traditie is het antwoord op die vraag eenduidig: neen. Uiteraard kan een kind nog niet geloven. Daarom kan en moet het worden gedoopt op grond van het geloof van de ouders of verzorgers. Omdat de ouders deel uitmaken van de plaatselijke geloofsgemeenschap, die weer onderdeel uitmaakt van de wereldkerk, is het uiteindelijk de gehele kerk die met haar geloof garant staat als een kind wordt gedoopt. Geloof van de ouders In het Doopsel van een zuigeling wordt op grond van het levende geloof van de ouders als het ware een voorschot genomen op het Geloof dat het kind van vader en moeder zal krijgen overgedragen. Wanneer het christelijk geloof volstrekt afwezig is, of wanneer de ouders niet in willen staan voor de geloofsontwikkeling van hun kind, stelt de Kerk daarom het doopsel uit. Peter en meter (peetouders) Al in vroege christelijke gemeenschappen was het gebruikelijk dat dopelingen ten doop geleid werden door mensen, die zich voor geloofsonderricht en christelijke opvoeding garant stelden. Voor kinderen stelden zich meestal de ouders, voor volwassenen de Diakens en Diaconessen van de Kerk garant. Na verloop van tijd werd het gebruik dat bij de kinderdoop juist niet de ouders, maar een onafhankelijke gedoopte man zich bereid verklaarde om voor het geestelijk welzijn van de dopeling te zorgen, ingeval de ouders hier niet toe in staat zouden blijken. De man die de zorg voor de dopeling op zich nam, werd patronus, ofwel 'peter' genoemd, en de dopeling zijn 'petekind'. Het werd overigens al snel gebruik dat in plaats van, of naast de peter ook een 'matrina' of 'meter' ging optreden. In Italië “The Godfather “ die niet alleen voor het geestelijk, maar ook voor het materieel welzijn van de dopeling zorgde! Zegeningen De pastorale zorg van de Kerk begint, waar het de voorbereiding op het doopsel betreft, al als de vrouw in verwachting is. Het is bijvoorbeeld mogelijk dat een vrouw gezegend wordt als zij in verwachting is, of nadat zij van haar kind is bevallen is. Ook kan het kind voor de doop gezegend worden. Gezamenlijke doopvoorbereiding “Het doopgesprek” Inmiddels is het in de meeste Nederlandse katholieke kerken gebruik dat meerdere ouders of verzorgers zich gezamenlijk op de doop van hun kinderen voorbereiden. Ter sprake komen daarbij doorgaans niet alleen het geloof, maar ook twijfels, en uiteraard ook vragen over opvoeding en over de Kerk. Het wordt gaandeweg gebruik dat de voorbereiding mede geleid wordt door ouders van reeds gedoopte kinderen. In de 4 RK parochies van Emmen ( Franciscus, Titus Brandsma, ) Barger-Oosterveld (Gerardus Majella) en Erica (O.L.V. Onbevlekt Ontvangen) zijn afgelopen jaar zo’n 60 mensen gedoopt waarvan 50 kinderdopen en 10 volwassendopen. DE VOLWASSENDOOP Aan de doop gaan doopgesprekken vooraf. Bij volwassenen spreekt men van zogenaamde geloofsleerlingen of catechumenen. Zij volgen een geloofscursus, verspreidt over een tiental avonden. Hiervoor is cursusmateriaal ontwikkeld. (Bijvoorbeeld het geloofsboek van de bisschoppen.) De volwassenendoop vindt in de regel plaats in de Paasnacht. De volwassene ontvangt ook het sacrament van het vormsel en viert 'de eerste communie', voor het eerst dus volledige deelname aan de eucharistie. Op deze wijze sluit men aan bij de praktijk van de vroege christentijd. Doop, Eerste Communie en Vormsel zijn 'opname sacramenten'. Sinds de doop van prinses Irene kennen wij (RK / PKN) een gemeenschappelijke dooperkenning. Dit wil zeggen de een geloofsleerling van protestantse huize niet opnieuw gedoopt wordt. Hij of zij ontvangt dan het vormsel en neemt dan voor het eerst deel aan de eucharistie. DE KINDERDOOP Aan de kinderdoop gaat een groepsgesprek van 1 avond met meerdere ouders vooraf. Er zijn meerdere momenten per jaar dat de kinderdoop plaatsvindt. Soms vindt de doop plaats bij een zondagsviering, soms na afloop of op een apart moment 1e Fase. Kennismakingsgesprek met elkaar. De doopouders worden allen bij het gesprek betrokken. Men vertelt elkaar over het wel en wee rond de geboorte en ieder wordt er expliciet bij betrokken wanneer er gevraagd wordt waarom er voor dit kind een bepaalde naam gekozen is, of vaak ook meerdere doopnamen. (“De namen worden geschreven in de palm van Gods hand”) 2e fase Gesprekken over de betekenis van: het water/Doopwater, zalving met de olie/ Chrisma, de Doopkaars/symbool van het Licht., het Paasmysterie. 3e fase Symboliek van het “zout op de tong”, het “Zout der aarde” worden. Het sacrament ontvangen om dit ook weerdoor te geven Dan worden er tot slot afspraken gemaakt over het zelf maken van een boekje voor de viering of een standaard boekje te gebruiken. Dienst van het doopsel De kern van het ritueel bestaat tegenwoordig, net als vroeger, uit drie momenten: 1) het zegeningsgebed over het water, 2) de afzwering en geloofsbelijdenis, en 3) het doopsel. In het zegeningsgebed wordt het water in bijbelse zin geduid en wordt de Heilige Geest over het water afgeroepen "zodat allen die door de doop samen met Christus zijn begraven, ook met Hem uit het graf zullen opstaan en leven door Christus onze Heer". In de drievoudige afzwering keren de ouders en peetouders, en met hen de hele gemeenschap, zich af van het kwaad en in de drievoudige geloofsbelijdenis bekeren zij zich, met de hele gemeenschap, tot het geloof in de drieëne God. Dan volgt het doopsel, waarbij onder een drievoudige onderdompeling in of begieting met water de naam van de drieëne God wordt verbonden aan de naam van het kind. De doopritus De doophandeling wordt voltooid in de zalving met chrisma op de kruin. Deze zalving is een teken van het nieuwe leven in Christus, de Gezalfde, en betekent dat het kind nu deel heeft aan Zijn lichaam, en hoort bij het volk van God. Na de zalving met chrisma volgen de oplegging van het witte kleed, teken van de bekleding met Jezus Christus en de overhandiging van de brandende doopkaars, symbool voor het licht van Christus. Doop van kinderen in de basisschool-leeftijd (6-12 jaar) De kinderdoop vindt volgens bovenstaande orde van dienst plaats bij al die kinderen, die nog niet naar de basisschool gaan. Bedienaar Onder normale omstandigheden is de Bisschop, de Priester of de Diaken de bedienaar van het sacrament. Tegenwoordig kan de bisschop ook doopbevoegdheid aan een Leek geven. Noodgevallen In geval van nood kan eenieder die de juiste intentie heeft het doopsel bedienen. De juiste intentie bestaat uit de wil om in het doopsel de bedoeling van de kerk tot zijn recht te laten komen, en te dopen in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Levensgevaar Zelfs een ongelovige ongedoopte kan, als hij de juiste intentie heeft, in noodgevallen dopen. Dat is belangrijk, want de Kerk schrijft voor dat een kind dat in levensgevaar verkeert zo spoedig mogelijk dient te worden gedoopt. In zo'n geval volstaat het om het hoofd van het kind met water te begieten onder het uitspreken van de woorden: "[Naam], ik doop je in de naam van de Vader en de Zoon en de heilige Geest." De DOOP in de Protestantse Gemeente Emmen – Emmen Zuid PKN De doop komt voor buitenstaanders voornamelijk over als ‘Je hoort erbij’. Maar het is meer. De doop wordt beschouwd als een antwoord “Ja” op het eerste “Ja” van God: “Mens, je mag een mens van God zijn. Ik wil je kennen bij je naam. Ik wil van je weten, of je nu klein bent of groot, wat er ook uit je groeit en wat er ook gebeurt: je mag altijd opnieuw beginnen. De dopeling beantwoordt dit “Ja” van God met: Ja, ik wil zo’n mens zijn. Een mens van God, in de gemeenschap van mensen die dit ook zijn.” Of de ouders beantwoorden dit voor het kind dat wordt gedoopt, en zeggen: “Ja, jij bent een kind van God. Jij mag er zijn. En wij zullen er voor jou zijn. Wij zullen voor je zorgen en je groot brengen. Wij zullen je alles leren wat je weten moet. En we hopen dat je zelf later ook voor God zult kiezen. Bovenstaande betekent dat niet alleen kinderen, maar zeker ook volwassenen worden gedoopt, maar dat zijn wel uitzonderingen in vergelijking met het aantal kinderdopen. Iemand wordt niet door de doop wordt toegelaten tot Gods Kerk. Of je wordt toegelaten tot de gemeenschap van God wordt niet bepaald door mensen maar door God zelf. De doop is alleen het (stoffelijke) symbool van de deelname aan de kerk en, zoals eerder beschreven, vooral het antwoord van de dopeling (of ouders) aan God. De doop wordt in principe slechts één keer bediend en geldt dan voor alle kerkrichtingen. Maar echt lid wordt je door je geloof openbaar te belijden. Bij een volwassendoop zal dat meteen gebeuren. Bij een kinderdoop is het de bedoeling dat het kind de doop later, als het volwassen wordt, zelf bevestigt. Dit gebeurt vaak rond een jaar of achttien, na één of meer jaren catechisatie. Voorafgaand aan de doop vinden eerst doopgesprekken plaats met de dopeling of de ouders. Hierin wordt de betekenis van de doop doorgesproken. Ook komt aan de orde waarom de dopeling wil worden gedoopt of de ouders hun kind willen laten dopen. De doop is een sacrament, een heilige handeling. Deze is voorbehouden aan iemand die gewijd is, de predikant. Formeel heet het dat de predikant de doop bedient. Het belangrijkste teken is het water. Hoe dat wordt toegepast kan per gemeente verschillen. In Emmen Zuid door de dopeling drie keer te besprenkelen met water. Het water wordt na de preek door de kinderen, die terugkomen van de kindernevendienst, meegenomen en in het doopvont gegoten. Bij de voorbereiding van de bediening van de doop, na de preek, spreekt of zingt de gemeente haar geloofsbelijdenis uit. Later worden de doopouders enkele formele vragen gesteld voor een openbare bevestiging van wat tevoren is besproken. Maar om de beginnen worden ouders gevraagd welke naam zij hun kind geven. Na de doophandeling zelf wordt de gemeente gevraagd de dopeling in hun midden op te nemen en de ouders te ondersteunen in hun taken ten opzichte van het kind. Na de doop ontvangen de dopeling of de ouders een doopkaars met de suggestie om die ieder jaar op de verjaardag of op de doopdag te branden als herinnering aan het gedoopt zijn. Ook krijgen zij een doopkaart, eigenlijk een schriftelijke bevestiging van de doop. Na de doop wordt de dopeling bijgeschreven op de dooprol, die in de gedachtenishoek hangt.